Filipinler'in kuzeyinde, Luzon'un Cordillera dağlarında, Ifugao halkı iki bin yıl önce sarp yamaçları elle oyup taş ve çamurdan duvarlarla destekleyerek devasa bir pirinç teras sistemi yarattı. Banaue çevresindeki bu basamaklar, uç uca eklendiğinde dünyanın yarısını saracak uzunluğa ulaşır; bu yüzden yöre halkı onları 'Dünyanın Sekizinci Harikası' olarak anar. Dağ eteğinden zirvelere doğru kıvrılarak yükselen teraslar, gökyüzüne tırmanan dev bir merdiven izlenimi verir. Mevsime göre renk değiştirirler: ekim zamanı su dolu basamaklar gökyüzünü yansıtan aynalara dönüşür, büyüme döneminde yemyeşil parlar, hasada yakın altın sarısına boyanır.
Buranın büyüsü yalnızca manzarada değil, onu var eden yaşayan kültürdedir. Teraslar hâlâ elle, atalardan kalma sulama kanallarıyla ve nesilden nesle aktarılan bilgiyle işlenir; UNESCO bu canlı mirası dünya listesine almıştır. Banaue ve komşu Batad köylerinde, geleneksel ahşap evler yamaca yaslanır, Ifugao çiftçileri dik basamaklarda çalışır. Sabah sisi vadileri doldurduğunda ya da gün batımı terasları turuncuya çevirdiğinde manzara büyülü bir derinlik kazanır. Burası, insan emeğiyle doğanın yüzyıllar boyunca birlikte şekillendirdiği nadir yerlerden biridir.
