Kore Yarımadası'nın doğu sırtında, Doğu Denizi'ne bakan Seoraksan, Taebaek Dağları'nın en yüksek ve en vahşi zirvesidir. 1.708 metrelik Daecheongbong tepesi etrafında milyonlarca yılda aşınan granit, gökyüzüne doğru sivrilen iğne uçlu kuleler, dev monolitler ve derin vadiler bırakmış. Buzul sonrası iklimle şekillenen bu jeoloji, UNESCO biyosfer rezervi ilan edilen parkı barındırır; ayı, kar leoparı izinden çok, yüzlerce endemik bitki ve berrak dağ derelerinin sesiyle anılır. Sokcho kentinden minibüsle dakikalar içinde ana kapıya, oradan da yürüyüş patikalarına ulaşılır.
Seoraksan asıl ününü sonbahara borçlu: ekim ayında akçaağaçlar dağ yamaçlarını kızıl, turuncu ve altın bir alev denizine çevirir, Koreliler bu 'danpung' mevsiminde park kapılarına akın eder. Ulsanbawi'nin altı dev kayası bulutların üstüne yükselir, Biryong ve Cheondang şelaleleri zümrüt havuzlara dökülür, çıkıntılı uçurumlara tutunmuş bin yıllık çam ağaçları manzaraya Doğu resmi inceliği katar. Kışın aynı zirveler kar serpilmiş gri granite, ilkbaharda ise çiçek açan vadilere dönüşür; her mevsim başka bir Seoraksan vaat eder.
