Yeni Zelanda'nın Kuzey Adası'nda, Waikato bölgesindeki Waitomo, yaklaşık 30 milyon yılda deniz tabanından yükselen kalkerin yağmur suyuyla oyulmasından doğmuş bir mağara ağıdır; 'wai' su, 'tomo' delik demektir. Mağaraları benzersiz kılan, tavanı kaplayan binlerce Arachnocampa luminosa'dır; yalnızca Yeni Zelanda'ya özgü, parlayan bir sinek türünün larvası. Bu larvalar, avlarını çekmek için karınlarından soğuk mavi-yeşil bir ışık yayar ve tavandan ipeksi, boncuklu avlanma iplikleri sarkıtır. Mağara 1887'de yerel Maori şefi Tane Tinorau ve İngiliz mühendis Fred Mace tarafından, sal üzerinde mum ışığıyla keşfedildi.
Ziyaretin doruğu, yeraltı nehri üzerindeki sessiz tekne turudur: rehber teknesini kaya çıkıntılarına tutunarak çeker, ışıklar söner ve yukarıda canlı bir gece gökyüzü belirir; binlerce nokta gerçek yıldızlar gibi parlar. Mağaranın diğer bölümlerinde Katedral adı verilen yankılı büyük salon, sarkıt ve dikitler, kalker perdeler görülür. Daha maceracılar komşu Ruakuri mağarasında lastik iç tüplerle karanlık nehre bırakılır.
