Jericoacoara, Brezilya'nın Ceará eyaletindeki kuzey kıyısında, bir zamanlar haritalarda bile yer almayan ücra bir balıkçı köyüydü; bugün ise dünyanın en güzel sahillerinden biri sayılıyor. Köye varış başlı başına bir maceradır: asfalt yol köyün epey öncesinde biter ve son kısım yalnızca arazi araçları ya da kum buggy'leriyle, beyaz kumulların üzerinden aşılır. Sokaklarda asfalt değil kum vardır, geceleri elektrik ışığı yumuşatılır; bu da köyü dünyanın en iyi yıldız gözlem noktalarından birine dönüştürür. Sürekli esen rüzgâr ve sığ, ılık sular Jeri'yi gezegenin kitesurf ve windsurf başkentlerinden biri yapmıştır.
Günün finali her zaman aynıdır ama asla sıradan değildir: yüzlerce kişi köyün hemen yanındaki dev kuma tepesine, Duna do Pôr do Sol'a tırmanır ve güneşin Atlantik'e batışını alkışlarla uğurlar. Çevredeki lagünler -Paraíso ve Azul- gökyüzünü yansıtan turkuaz aynalar gibidir; suya asılmış hamaklarda sallanmak buranın imzasıdır. Kıyı boyunca uzanan kızıl kayalıklarda ise denizin oyduğu Pedra Furada kemeri yükselir; dalgaların içinden geçtiği bu doğal kapı, köyün simgesi ve fotoğrafçıların gözdesidir. Kumul, lagün, rüzgâr ve ışığın buluştuğu Jericoacoara, hızlanmayı değil yavaşlamayı öğreten ender yerlerden biridir.
