Hindistan'ın Uttarakhand eyaletinde, Batı Himalayalar'ın bağrında saklı kalan Çiçekler Vadisi, 3.000 metrenin üzerinde uzanan ve yılın yalnızca birkaç haftasında gerçek kimliğine bürünen büyülü bir buzul vadisidir. Pushpawati Deresi'nin oyduğu bu yüksek çayır, karlarla taçlanmış sivri doruklar, buzul dilleri ve yamaçlardan inen ince çağlayanlarla çevrilidir. Temmuz ile eylül arasında muson bulutları vadiyi doldurduğunda, çıplak görünen yamaçlar bir anda yüzlerce alpin çiçek türünün renk cümbüşüne dönüşür: mor brahma kamali, kızıl Himalaya beşparmakotu, mavi gelincikler, beyaz şakayıklar ve sayısız nadir bitki, eteklere kadar inen canlı bir halı dokur. 1982'den bu yana milli park, 1988'den beri ise UNESCO Dünya Mirası olarak korunan vadi, botanikçiler ve dağcılar için olduğu kadar sıradan gezginler için de adeta bir efsanedir.
Vadiye ulaşmak başlı başına bir serüvendir; motorlu yol yoktur ve son aşama yalnızca yürüyerek aşılır. Govindghat'tan başlayıp Ghangaria köyüne tırmanan patika, çam ormanları, asma köprüler ve gürül gürül akan buzul dereleri boyunca yükselir. Sis perdesi aniden açıldığında gözünüzün önüne serilen manzara nefesinizi keser: ufka kadar uzanan çiçekli çayır, üstünde süzülen bulutlar ve arkada buz tutmuş zirveler. Hava serin ve nemlidir, toprak kokusuna binlerce çiçeğin kokusu karışır, kelebekler ve nadir kuşlar çayırın üzerinde dolanır. Burada zaman yavaşlar; her adımda yeni bir renk, yeni bir tür karşınıza çıkar. Çiçekler Vadisi, doğanın kısacık bir mevsimde sergilediği en cömert gösterilerden biridir ve onu görenler için ömürlük bir anıya dönüşür.
