Zakynthos'un kuzeybatı ucunda, yüzlerce metre yükselen pürüzsüz beyaz kireçtaşı kayalıkların ansızın yarılıp denize açıldığı gizli bir koydur Navagio. Adı Yunanca "deniz kazası" anlamına gelir ve hikâyesini 1980'de bu beyaz çakıl kumsala oturan Panagiotis adlı kaçak yük gemisinden alır. Yıllar içinde tuz ve rüzgârla pas tutan tekne, bugün koyun ortasında devasa kayalıkların gölgesinde yatan, dünyanın en çok fotoğraflanan enkazlarından biri. Koya kara yolu inmez; kumsala yalnızca Porto Vromi ya da Agios Nikolaos'tan kalkan teknelerle, denizden ulaşılır. Üstte, kayalığın tepesindeki bakı terasından bakıldığında ise tüm sahne tek karede toplanır: çiziktirme beyaz duvarlar, minik enkaz ve inanılmaz bir mavinin tonları.
Teknenin koya yaklaştığı an, suyun rengi değişmeye başlar. Açıktaki lacivert, koya girdikçe önce safir, sonra hiçbir filtreye benzemeyen elektrik turkuazına döner; altta beyaz çakıl ve kireç tabanı ışığı yukarı yansıtır, deniz adeta içeriden aydınlanır gibi parlar. Kumsala ayak basınca enkazın ne kadar büyük olduğunu, paslı gövdesinin üzerine kazınan sayısız ismi, tepeden sarkan kayalıkların serinliğini hissedersiniz. Sabahın erken saatleri, kalabalık kalkmadan önce koyun yalnızca dalga sesiyle dolduğu büyülü andır; öğlene doğru güneş kayalıkların arasından dikine vurup suyu en parlak haline getirir, akşamüstü ise gölgeler enkazı sarıp sahneyi yumuşatır.
