Amalfi Sahili (Costiera Amalfitana), Güney İtalya’da Sorrento Yarımadası’nın güney eteğinde, Tiren Denizi’ne sırtını vermiş dik kireçtaşı uçurumlarına tutunan yaklaşık 50 kilometrelik bir kıyı şerididir. Lattari Dağları burada neredeyse dikey biçimde denize iner; bu sarp yamaçlara, yüzyıllar içinde insan eliyle oyulmuş gibi pastel sarı, pembe ve mercan rengi evler kat kat dizilir. Bu olağanüstü manzaranın tacı, evlerin bir çağlayan gibi turkuaz suya doğru döküldüğü Positano’dur; ondan biraz öteye, sahile adını veren Amalfi kasabası ile sırtların tepesinde bahçeler ve teraslarla ünlü Ravello uzanır. Kıyı boyunca dönerek ilerleyen efsanevi SS163 yolu, her virajda yeni bir koy, gizli bir kumsal ve denize bakan bir limon bahçesi açar. UNESCO Dünya Mirası listesindeki bu peyzaj, doğanın sertliğiyle İtalyan zarafetinin en eşsiz buluşmalarından biridir.
Amalfi’nin büyüsü ölçek ile renk arasındaki gerilimde gizlidir: başınızı kaldırdığınızda yüzlerce metre yükselen çıplak kayalar, ayağınızın altında ise çakıllı koylara vuran berrak, mineral mavisi bir deniz vardır. Sabahın erken ışığında dik sokaklar henüz serindir; öğleye doğru güneş, majolika çinilerle kaplı kubbeleri ve mor begonvilleri tutuşturur. Limon bahçelerinden gelen keskin koku, deniz tuzu ve taze pişen ekmekle karışır. Ziyaretçiler dar merdivenli ara sokaklarda kaybolur, teknelerle bir koydan diğerine geçer, ‘Tanrılar Patikası’ndan sahili kuş bakışı seyreder ya da Amalfi Katedrali’nin gösterişli Arap-Norman cephesi önünde durup kasabanın bin yıllık denizci geçmişini hisseder. Akşam, gün uçurumların ardına düştüğünde evlerin ışıkları tek tek yanar ve bütün kıyı, suya yansıyan altın sarısı bir mücevhere dönüşür.
