Van Gölü, yaklaşık 3,7 milyon yıl önce Nemrut yanardağının lavlarıyla önü tıkanan bir vadinin sularla dolmasından doğdu; çıkışı olmayan bu kapalı havzada su buharlaşıp arkasında sodayı bıraktıkça göl, sabunu andıran kayganlıkta ve yüksek tuzlulukta bir soda denizine dönüştü. Bu yüzden kıyıdaki dipte, dünyada eşi az görülen mikrobiyalit denilen dev kireçli kuleler büyür. Güneydeki Akdamar Adası'nda yükselen 921 tarihli Kutsal Haç Kilisesi ise dış cephesini saran kabartmalarla ünlüdür: Davut ile Golyat, Yunus'u yutan balık ve asma dallarının arasına işlenmiş hasat sahneleri, taşa kazınmış bir İncil gibi adayı kuşatır.
Burada su, denizden çok bir aynaya benzer; rüzgâr durduğunda Süphan Dağı'nın karlı doruğu yüzeye sığar. Gevaş iskelesinden kalkan küçük tekneyle adaya geçer, kilisenin çevresini dolaşıp her kabartmanın hikâyesini okur, badem ağaçlarının gölgesinde gölün metalik mavisini izlersiniz. İmza an: tekne motorunu kestiğinde, suyun tuzdan gelen o ağır sessizliğinde kilisenin kızıl taşının suya düşen yansımasıyla baş başa kalmak.
