Sina Yarımadası'nın kalbinde, granit ve kızıl kayadan oluşan dağların ortasında yükselen Sina Dağı (Cebel Musa), 2.285 metrelik zirvesiyle hem coğrafi hem de manevi bir doruktur. Üç büyük dinin ortak hafızasında Hz. Musa'nın On Emir'i aldığı yer olarak anılır; eteğinde dünyanın kesintisiz işleyen en eski manastırlarından Aziz Katerina Manastırı, kalın granit surları ve serviler arasında kurulur. Çevreyi saran derin vadiler, basamaklı kum-taş katmanları ve gün boyunca pembeden bakıra dönen kayalar, Sina'yı çıplak ama büyüleyici bir çöl manzarasına çevirir.
Dağın asıl büyüsü gece ve şafakta yaşanır. Gezginler çoğunlukla gece yarısından sonra, yıldızların altında "Pişmanlık Basamakları" ya da daha yumuşak deve yolundan tırmanmaya başlar; rüzgârda titreyen fenerler bir ışık dizisi gibi yamaca asılır. Zirveye varıldığında soğuk granit üzerinde beklenen güneş, ufuktaki sıradağları önce altın sonra mor bir ışığa boğar ve aşağıdaki vadiler usulca aydınlanır. O sessiz an —rüzgâr, taşın kokusu ve uzanan boşluk— Sina Dağı'nı sadece görülen değil, içten içe hissedilen bir yere dönüştürür.
