Transfăgărășan, Romanya'nın Karpat sırasında yükselen sarp Făgăraș Dağları'nı boydan boya yaran, baş döndürücü bir dağ yoludur. 1970'lerin başında, soğuk savaş kaygısıyla orduyu dağların ardına hızla geçirebilmek için diktatör Çavuşesku'nun emriyle, binlerce işçinin ve tonlarca dinamitin alın teriyle kayalara oyuldu. Bugün ise askeri amacından çok uzakta; Sibiu ile Curtea de Argeş arasında, ardı ardına gelen keskin firkete dönüşleriyle yamaçlara nakış gibi işlenmiş, otomobil tutkunlarının hayalini süsleyen efsanevi bir güzergaha dönüştü. Yol, yemyeşil vadi tabanından başlayıp cilalı bir kurdele gibi kıvrılarak buzul çağından kalma Bâlea Gölü'ne, oradan da dağın kalbini delen uzun tünele ulaşır. Yüksek kesimde manzara aniden değişir: çimenli yamaçların yerini çıplak granit zirveler, sis perdeleri ve kar lekeleri alır.
Bu yolu sürmek, bir manzaradan çok bir ritüeldir. Her firkete dönüşünde önünüze yeni bir vadi, yeni bir uçurum, yeni bir bulut denizi serilir; lastiklerin asfaltta çiziktirdiği her viraj sizi biraz daha göğün yakınına taşır. Zirvedeki Bâlea Gölü, dağların kucağına yerleşmiş turkuaz bir ayna gibi parlar; kıyısındaki ahşap kulübe sıcak çorba ve sis kokar. Yamaçtan aşağı inen Bâlea Şelalesi'nin gümbürtüsü, teleferiğin sessiz salınımına karışır. Sabahın erken saatinde, trafik daha uyanmadan yola çıkarsanız, sadece rüzgarın ve dağ çobanının koyun çanı sizinle olur. Akşamüstü ise gün, ovaya doğru süzülen virajları altın rengine boyar ve bu çelik-asfalt yılanın neden dünyanın en güzel sürüşlerinden biri sayıldığını bütün haşmetiyle anlatır.
