İç Anadolu yaylasının ortasında, Aksaray ile Konya arasında yayılan sığ ve aşırı tuzlu bir göl; Van'dan sonra Türkiye'nin en büyük ikinci gölü ve dünyanın en tuzlu göllerinden biridir. Ortalama derinliği yarım metreyi geçmez. İlkbaharda dağ sularıyla beslenip ince bir su tabakasına bürünür; yaz sıcağında bu su buharlaşınca geriye otuz santime varan kalınlıkta, bembeyaz bir tuz kabuğu kalır. Türkiye'nin sofra tuzunun büyük bölümü buradaki tuzlalardan çıkarılır, bu yüzden göl hem bir doğa harikası hem de yüzyıllardır işleyen bir tuz ocağıdır.
İlkbaharda gölün üstündeki birkaç santimlik su, ufka kadar uzanan dev bir aynaya dönüşür; gökyüzü, bulutlar ve üzerinde yürüyenler suda tıpatıp yansır, yerle gök birbirine karışır. Yaz başında ise göl Akdeniz havzasının en büyük flamingo kolonilerinden birine ev sahipliği yapar; binlerce pembe flamingo, tuz adacıklarında yavrularını büyütür. Gün doğumu ve batımında tuz pembeye, mora boyanır; çıplak ayakla tuz kabuğunun üstünde yürümek bu yerin imza anıdır.
